عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : شيخ الإسلامى )
1218
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى )
25 - سنّة اللّئام قبح الكلام 5551 . 26 - سامع هجر القول شريك القائل 5581 . 27 - سوء المنطق يزري بالبهاء و المروّة 5621 . 28 - سوء المنطق يزري بالقدر ، و يفسد الأخوّة 5622 . 29 - شرّ القول ما نقض بعضه بعضا 5703 . 30 - شرّ الرّوايات ( الرّؤيا ) أكثرها إفكا 5719 . 31 - عجبت لمن يتكلّم بما لا ينفعه في دنياه ، و لا يكتب له أجره في أخراه 6283 . 32 - دع القول فيما لا تعرف ، و الخطاب فيما لم تكلّف ، و أمسك على طريق إذا خفت ضلالته 5138 . 25 - طريقه لئيمان زشتى كلام است ( پيوسته به ديگران سخن زشت گويند ) . 26 - شنونده سخن زشت شريك گوينده است ( مگر آنكه از آن نهى نمايد ) . 27 - بدى گفتار و بد زبانى ارزش و مروّت را عيبناك سازد . 28 - بدى گفتار قدر و بهاء را عيبناك ساخته ، و برادرى را فاسد مى نمايد . 29 - بدترين گفتار آنست كه بعض آن بعض ديگر را نقض كند ( يعنى يك روز حرفى بزند و روز ديگر بر خلاف آن گويد ) . 30 - بدترين حكايت ها و نقلها ( يا بدترين خوابها ) آنست كه دروغ آن بيشتر باشد . 31 - عجب دارم از كسى كه به چيزى سخن گويد كه در دنيايش او را سودى نبخشيده و مزد آن در آخرت برايش نوشته نشود . 32 - واگذار سخن گفتن را در آنچه نمى دانى ، و خطاب را در آنچه به آن تكليف نشدهاى ، و باز ايست از راهى كه از گمراهى آن بترسى .